logo Szlachetnych z drzewkiem 50x75procjpg

  • 111111111111

    PRACĄ DLA NASZYCH RODZIN I OJCZYZNY 
    ZBUDUJEMY POLSKĘ SPRAWNĄ, SILNĄ I SPRAWIEDLIWĄ

  • 2

Stabilna osobowość człowieka szlachetnego opiera się na czterech filarach:

kwadratura koła życia

1. Pokora

Pokłonienie się wartościom, mądrości, Stworzeniu, wspólnocie, prawdzie. Empatia i otwarcie się, wyczulenie na innego człowieka. Przyznanie się, że wielu rzeczy się nie wie, że inni mogą mieć rację, że nie jestem najważniejszy.

Uznanie własnej ograniczoności, omylności i tego, że nie jest się niezastąpionym. Wstrzemięźliwość i schowanie własnego ego. Warunek uzyskania dojrzałości duchowej i psychicznej. Postawa życiowa, stan ducha. Przeciwieństwo pychy.

2. Moralność

Stosowanie się do obowiązujących zasad, obyczajów, norm, wzorów, ideałów. Zachowanie zgodne z tymi zasadami. Drogowskaz i motywacja dla działań szlachetnych, choć trudniejszych, bo wymagających wysiłku, rezygnacji z czegoś, poświęcenia, pohamowania swoich „chciejstw” i egoizmu. Uzasadnienie dla działań wbrew lenistwu bądź samolubnemu interesowi. Przez niektórych odbierana jako krępujący „gorset”, obciążenie, z którego chcieliby się wyzwolić.

Moralność chrześcijańska oparta o Dekalog i przykazanie miłości to nasza, polska moralność.

Moralność liberalna to odrzucenie transcendencji jako uzasadnienia moralności niezależnego od człowieka – wtedy źródło moralności to zwykli ludzie, których można nie respektować. Efekt to relatywizm moralny, prowadzący do demoralizacji, zepsucia, zaniku motywacji do działań szlachetnych. Nie może być kompromisu w kwestiach moralnych.

3. Wiara

Wiara, zawierzenie, zaufanie, oparcie się. Nie wiem, ale czuję, ufam, widzę sens i wartość, kieruję się w tę stronę, oddaję się w ręce – przyjaciela, wspólnoty, autorytetu, Boga. Wierzę, bo jestem przekonany, że coś jest słuszne, prawdziwe, wartościowe lub że coś się spełni. Wierzę, bo to daje mi siłę, energię, optymizm, uspokaja, ukierunkowuje, wprowadza ład i porządek.

Wierzę tobie, wierzę w ciebie, wierzę w siebie, wierzę w powodzenie naszej misji, wierzę w porządek wartości, wierzę w Boga. Moje całe życie jest przepojone wiarą na różnych poziomach. Moja wiara wciąż się rozwija, buduje, dojrzewa, pogłębia. To przeczucie przyszłych wydarzeń, możliwości. Dlatego wiara „góry przenosi”. Uskrzydla. Oderwana od rzeczywistości może zwieść na manowce. Zbudowana na pokorze, moralności i wiedzy – daje ogromną siłę.

4. Wolny duch

Wewnętrzna wolność i niezależność. Stan ducha będący syntezą pokory, moralności, wiary i wewnętrznego pokoju. Pokorne sprawdzanie każdej tezy, regulacji, zasady. Bez poddaństwa. Twórczo, zgodnie z własnym, niezależnym dążeniem (do czegoś, do celu), czyli z wolną wolą, która rodzi się suwerennie w naszej duszy, umyśle, sercu. Wola to stare polskie słowo, w XIV wieku definiowane jako „chcenie, pragnienie; siła duszy”.

Wolność to podstawowy wymóg ludzkiej istoty wędrującej przez życie i świat. Woli człowieka nikt nie jest w stanie do niczego zmusić – może go najwyżej fizycznie zniszczyć, zniewolić ciało. Bo wolność rozgrywa się we wnętrzu człowieka. Nawet w więzieniu mogę być wolny.

Jest wolność „od czegoś” (nałogów, strachu, stresu, ograniczeń itd.) i „do czegoś” (wolność słowa, wyznania, manifestacji, przemieszczania się itd.). Wolność od czegoś zależy głównie ode mnie.

Wolność to mój wybór pomiędzy opcjami różniącymi się istotnie między sobą, respektując prawa innych osób do wolności. Dotykamy pojęcia granic wolności, która kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność innych osób. Przekroczenie tej granicy to samowola lub przestępstwo, a nie wolność.

Wolność i wychowanie ku wolności daje wspaniałe efekty – obok zaradności i odpowiedzialności umacnia także podmiotowość człowieka, jego godność i suwerenność. Człowiek wolny nie pozwoli traktować się przedmiotowo. Człowiek wolny ma silną własną tożsamość. Pielęgnuje wolność własną i innych ludzi. Jest wyczulony na jej ograniczenia. Staje „za wolność waszą i naszą”.

* * *

Te cztery filary rosną razem, ale w odpowiedniej kolejności. Najpierw pokora, czyli zrozumienie, że mam jeszcze dużo pracy nad sobą. Potem zasady moralne i wyćwiczenie się w nich, niczym mistrz. Następnie wiara, świadoma, oparta o wiedzę, pokorę i moralność, wiara dająca siłę. Na koniec siła ducha, która daje wolność.

Wielki gmach twojego człowieczeństwa, twoja szlachetność, wykuwa się krok po kroku we współgraniu tych czterech filarów, niczym wspinaczka po spirali.

Gdy pokora staje się twoim domem, moralność codziennym praktycznym nawykiem, wiara jest niezachwiana, a duch uwalnia się od strachu i lęku, masz wszystko, by być człowiekiem szlachetnym. Twoja aura zaczyna jaśnieć niczym blask szlachetnego stopu.

Tezy Programowe Szlachetnych

Wstęp 

Polska dokonała przez ostatnie 30 lat ogromnego skoku cywilizacyjnego, dwa razy więcej produkuje towarów i usług a eksport jest osiem razy większy. Żyjemy dłużej i znacznie lepiej. Nasz Kraj jest niewątpliwie piękniejszy, mądrzejszy i bardziej zasobny. Osiągnęliśmy to wielkim kosztem. Polacy należą do najszybciej starzejących się społeczeństw na świecie. Z Polski wyemigrowało za pracą ponad 2 mln młodych wykształconych osób. W Kraju w dalszym ciągu jest ponad 10% bezrobotnych głównie młodych wykształconych ludzi a dzietność polskich kobiet obniża się do poziomu 1,3 d/k, który grozi najpierw wstrzymaniem rozwoju a w konsekwencji...

....

Czytaj więcej...

login